سیرولیموس
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای تجاری | Rapamune |
| نامهای دیگر | Rapamycin |
| دادهها |
|
| ردهبندی داروهای بارداری |
|
| روش مصرف دارو | دهانی |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| زیست فراهمی | ۱۴٪ (محلول خوراکی)، با غذاهای پُرچرب، کمتر؛ ۱۸٪ (قرص)، غذاهای پُرچرب، بیشتر |
| پیوند پروتئینی | ۹۲٪ |
| متابولیسم | کبدی |
| نیمهعمر حذف | ۵۷ تا ۶۳ ساعت |
| دفع | بیشتر از طریق مدفوع |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| دراگبنک |
|
| کماسپایدر |
|
| UNII | |
| KEGG |
|
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| لیگاند بانک داده پروتئین | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.107.147 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C51H79NO۱۳ |
| جرم مولی | ۹۱۴٫۱۷۲ گرم بر مول g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| حلالیت در آب | ۰٫۰۰۲۶میلیگرم در میلیلیتر (دمای C°۲۰) |
| |
| |
| (verify) | |
سیرولیموس (انگلیسی: Sirolimus) یا راپامایسین یک داروی ماکرولید است که برای آغشتهسازی استنتهای شریانهای کرونر قلب، جلوگیری از ردِ پیوند اعضاء و درمان نوعی بیماری ریوی نادر به نام «لنفانژیولیومیوماتوز» بهکار میرود.
سیرولیموس، نوعی داروی سرکوبکننده سیستم ایمنی است و در انسان، در جلوگیری از ردِ پیوند کلیه کاربرد ویژهای دارد.
این دارو از طریقِ کاهشِ تولید اینترلوکین ۲، فعالشدگیِ لنفوسیتهای تی و لنفوسیتهای بی را مهار میکند.
سیرولیموس توسط نوعی باکتری بهنام «استرپتومایسیس هایگروسکوپیکوس» ساخته میشود و نخستین بار در سال ۱۹۷۲ میلادی توسط «سورندرا نات سگال» و همکارانش از نمونههایی از این باکتری که در جزیره ایستر یافت شده بود، جداسازی شد و آنرا راپامایسین نام نهادند که از نامِ محلی این جزیره «راپا نوئی» الهام گرفته شده بود. در آغاز این مولکول را بهعنوان یک داروی ضدقارچ توسعه و تکامل بخشیدند؛ اما بهسرعت دریافتند که این دارو با مهار «mTOR»، خواص سرکوبکنندهٔ ایمنی و ضد تزاید سلولی دارد. سازمان غذا و دارو این دارو را در سپتامبر ۱۹۹۹ میلادی مورد تأیید قرار داد.
شایعترین عوارض این دارو (بروز بیش از ۳۰٪ مورد) در بیماران پیوند کلیوی عبارتند از: ادم محیطی، هیپرکلسترولمی، فشار خون بالا، شکمدرد، سردرد، تهوع، اسهال، درد، یبوست، هیپرتریگلیسریدمی، افزایش کراتینین، تب، عفونت ادراری، کمخونی، آرترالژی و ترومبوسیتوپنی.
شایعترین عوارض این دارو (بروز بیش از ۲۰٪ مورد) در بیماران لنفانژیولیومیوماتوز عبارتند از: ادم محیطی، هیپرکلسترولمی، شکمدرد، سردرد، تهوع، اسهال، درد قفسهٔ سینه، استوماتیت، سرماخوردگی، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، سرگیجه و درد ماهیچه.
درمان با سیرولیموس احتمالِ ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش میدهد. عارضهٔ جدی این دارد، مسمومیت ریوی است؛ بهویژه در افرادی که پیوند ریه شدهاند.
سازمان غذا و دارو میگوید که این دارو خطر ابتلا به سرطان پوست ناشی از اشعهٔ آفتاب و همچنین لنفوم را افزایش میدهد.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Sirolimus». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۷.
پیوند به بیرون
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ سیرولیموس موجود است. |
| درون سلولی (initiation) |
|
||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| درون سلولی (reception) |
|
||||||||||||||
| خارج سلولی |
|
||||||||||||||